Je kijkt nu naar de Verhalen categorie

De rode tas

  • Gepubliceerd op 18 februari 2018 om 13:06

Gelukkig, Erik is er nog niet. Snel gaat Sonja op de bank op het dorpsplein zitten, de zware rode tas zet ze tussen haar voeten. Ze zucht eens diep en houdt de hengsels van de tas stevig vast. Oké, rustig worden. Niet laten merken dat ze zenuwachtig is voor deze ontmoeting. Ze sluit haar ogen en net op het moment dat ze de ontspanning over zich heen voelt komen, schrikt ze op van zijn stem: ‘Hé Son, je bent vroeg. Fijn om je te zien.’
Sonja doet haar ogen open en knikt naar hem.

Het laatste kerstboompje

  • Gepubliceerd op 23 december 2017 om 17:11

Het was de ochtend voor kerst. Jan de kerstbomenman wreef tevreden in zijn handen. Bijna alle bomen waren verkocht, nog zo’n tien stonden er binnen de hekken.
‘Zo!’ mompelde Jan. ‘Die verkoop ik vast nog wel, vandaag.’
Hij zette de bomen nog wat beter neer en de mooiste moest vooraan. Eén klein scheef boompje zette hij tegen het hek.
‘Het zal me benieuwen of ik jou ook nog verkoop. Zelden zo’n raar boompje gezien. ’t Is dat ik je voor niks mee kreeg, want wie wil er nu een scheve boom met twee toppen?’

De Reünie

  • Gepubliceerd op 12 februari 2017 om 14:25

Lieve klasgenoot,

Nu we allemaal 75 jaar zijn geworden,
lijkt het ons leuk om elkaar weer eens te zien.
Daarom nodigen we je uit voor een diner
bij Restaurant De Gouden Leeuw in Utrecht,
14 oktober om 19.00 uur.

Ina, Maarten en Betty

Geen uitweg

  • Gepubliceerd op 27 november 2015 om 14:35

“Mag ik echt niet meer autorijden? Ook geen korte stukjes?” Als een kleine jongen, van wie zojuist zijn mooiste speelgoed is afgepakt, staat mijn vader voor de geriater. Testjes wijzen uit dat de alzheimer verder bezit van hem heeft genomen. Autorijden is niet meer verantwoord. Ik kan een rijtest bij het CBR aanvragen, maar dat wil ik niet.

Toeval bestaat niet

  • Gepubliceerd op 17 mei 2015 om 13:34

Het is een geluk dat Yvonne, op weg naar de trein, opeens het schoentje ziet liggen. Terwijl ze bedenkt of ze nog wel tijd heeft, knijpen haar handen al in de handremmen en springt ze van haar fiets. Yvonne buigt zich voorover en pakt het blauwe schoentje. Ze kijkt om zich heen of ze iemand met een klein kind ziet. Daar, net voorbij het station loopt een

Een heel gewone zaterdag

  • Gepubliceerd op 28 april 2015 om 16:49

Met het doekje poetst hij de laatste regendruppel weg. Hij kijkt keurend naar de lak, houdt zijn hoofd schuin en boent een denkbeeldig vlekje van het zilvergrijs. Tevreden draait hij zich om en kijkt rond. Er is niemand op de parkeerplaats. Gauw loopt hij

Gifgroen

  • Gepubliceerd op 9 juli 2014 om 10:56

“Maar wat kunnen we hieraan doen?” Doek vraagt het, met wanhoop in zijn stem. Zijn ogen zijn gericht op de donkere wolk die hij vanachter zijn raam ziet.
“Het is nog een geluk dat we nu kunnen oogsten. Vorig jaar stond alles nog op het land.”
Jok ziet de zwerm in de verte ook en

Een bijzondere bruiloft

  • Gepubliceerd op 24 mei 2014 om 09:30

‘Zo meteen stoppen we bij Gretna Green. Jullie kennen dat plaatsje van de vele huwelijken die daar gesloten zijn. En dan heb ik meteen een vraag.” Reisleidster Leonie keek even naar de gezichten van de mensen in de bus, voordat ze de vraag stelde: “Wie van jullie wil vanmiddag het bruidspaar zijn dat in Gretna Green gaat trouwen? Het is

Het huis

  • Gepubliceerd op 31 januari 2014 om 18:57

Het statige huis lag aan het eind van de oprijlaan, net in de bocht. Het was een oud huis van donkere steen met drie verdiepingen. Er waren hoge ramen met markiezen en achter die vele ramen even zoveel bewoners. Bloeiende rozenstruiken stonden aan weerskanten van de monumentale ingang met dubbele glazen deuren.
Josephine de Waard zag dit allemaal vanuit de auto, terwijl haar dochter

Yin en Yang

  • Gepubliceerd op 22 januari 2014 om 13:08

“Kan die, Karin?” Judith kijkt met een gespannen blik naar haar vriendin. Die knikt. Met haar wijsvinger drukt ze op de bel. Een luide gong gaat. Ze staan in het centrum van Den Haag, achter de Hema, in een straat die vol is met Chinese restaurants en winkeltjes. Als Karin haar niet had overgehaald om mee te gaan, had ze hier nooit