Je kijkt nu naar de Columns categorie

Oud en Nieuw

  • Gepubliceerd op 31 december 2017 om 14:17

Met de Top 2000 aan en een versgebakken oliebol van bakker Fijn op een schoteltje naast me, mijmer ik even terug naar vroeger.
Oudejaarsdag bij ons thuis. Als ik, nèt wakker, de huiskamer inliep, stonden daar drie houten kinderstoeltjes voor de gashaard. Op de stoeltjes stonden de grootste pannen die mijn moeder had – en geloof me die waren echt enorm – elk met een theedoek erover.

Liefde in een doosje

  • Gepubliceerd op 1 december 2017 om 10:24

De ringen schuif ik aan mijn wijsvinger, ze zijn niet zwaar en nog warm van mijn moeders hand. Ik heb ze net van mijn moeders ringvinger gehaald: haar trouwring en de ring met de kleine blauwe steen, die ze boven haar trouwring droeg. Mijn moeder is de laatste jaren flink afgevallen. Haar trouwring zat zo los dat die soms afging, vandaar die andere ring erboven.

De schoorsteenveger

  • Gepubliceerd op 24 maart 2017 om 14:58

Zijn karakteristieke stemgeluid herken ik meteen: ‘Goedenavond, mevrouw Hoste. Vrijdag zijn we weer in de buurt, schikt het u om een uur of 11?’ Natuurlijk schikt het me.
Die vrijdag gaat om kwart over 10 de bel.

En nu lust ik wel een advocaatje!

  • Gepubliceerd op 4 januari 2017 om 14:54

93 is ze geworden vandaag, mijn moedertje. Samen met onze jongste ga ik bij haar op bezoek. Grote bos bloemen bij ons, want wat moet je een 93-jarige nog geven? Meestal heb ik met de kerst mijn ideeën al in cadeaus omgezet en wordt het een plant of, zoals vandaag, een flinke bos bloemen.
Ze zit te stralen in haar stoel.
‘Het gebeurt niet elke dag dat je honderd wordt,’ zegt ze.
‘Nee, dat klopt,’ zeg ik. ‘Maar het duurt nog een paar jaar voor je echt honderd bent.’

Het went nooit

  • Gepubliceerd op 7 april 2015 om 21:28

Mijn moeder woont al 6 jaar in een verzorgingshuis. De eerste twee jaar samen met mijn vader en sinds zijn overlijden woont ze alleen. In de zes jaar dat ik er op bezoek kom, heb ik er heel wat mensen leren kennen, zowel personeel als bewoners.

Een tijdje terug is de buurman

Er vaart een bootje door de Gouwe…

  • Gepubliceerd op 8 maart 2015 om 21:42

Herman Finkers zei ooit in een conference: Het stoplicht springt op rood, het stoplicht springt op groen, in Almelo is altijd wat te doen.

Hier in Boskoop hebben we geen stoplicht. Het enige waar wat te doen is, is onze hefbrug. Al tientallen jaren komt

Voorjaarstekenen

  • Gepubliceerd op 22 februari 2015 om 17:12

Het is weer de tijd van het jaar dat je nietsvermoedend om je heen kijkt en ineens de bloemenpracht ziet van sneeuwklokjes in de verder nog kale tuinen. Ik word er altijd blij van. Natuurlijk zijn er al veel eerder de groene sprietjes, maar op de één of andere manier

Het halfjaarlijkse bezoekje aan de tandarts

  • Gepubliceerd op 8 februari 2015 om 17:09

Ik zit op het oranje stoeltje in de wachtkamer en blader door een vakantietijdschrift over Italië. Het is weer mijn halfjaarlijks bezoekje aan de tandarts. Niets waar ik zo tegenop zie als de komende 10 minuten. Ik hoor de stem van de tandarts en dan het gebrom van de boor. De rillingen lopen over mijn rug.

Even later gaat de deur van de spreekkamer open. De patiënt voor mij komt naar buiten,

Stofzuigerperikelen

  • Gepubliceerd op 25 januari 2015 om 17:06

“Dat rotding!” Uit pure frustratie zou ik het hele ding door de kamer willen gooien. Maar ik hou me in en frunnik verder. De stofzuiger zit weer eens verstopt. Draadjes, haren, papiertjes, blaadjes en stof zorgen ervoor dat de stofzuiger niets meer opzuigt.

Sinds een maand weet ik dat

Samen

  • Gepubliceerd op 11 januari 2015 om 19:12

Na de fatale schietpartij op journalisten in Parijs heb ik er moeite mee om een gewoon gezellig stukje te schrijven. Het gaat op straat nergens anders meer over en terecht: deze terreurdaad schokt ons allemaal.

De vrijheid die wij hebben, daar is in de vorige eeuw hard voor gevochten. Na de tweede wereldoorlog